ورزشکاران افغانستان، بدبخت ترین قشر در جامعه ی بدبخت!

ورزش در هر کشور راهی برای دور شدن از بدی ها و رسیدن به خوبی ها و راهی برای رسیدن به صلح، آرامش، سلامتی و راهی برای شناخت هر چه بهتر انسان هاست. اما با نگاهی عمیق بر پیکره ی کمیته ملی المپیک کشور هر فرد با وجدان و با احساس هر چند از ورزش هم چیزی نداند، به سادگی گندیدگی این نهاد را می تواند ببیند و آن را لمس کند. کمیته ی ملی المپیک افغانستان محل خوش گذرانی افرادی شده است که نمی دانم نام آنها را چه باید گذاشت؛ زورداران کم زور یا ... اما از تمام این ها مهم تر این است که چه کسی این افراد زورگو را در درون پاکترین نهادی که باید در یک کشور وجود داشته باشد، راه داده است؟ چه کسانی زمینه ی آمدن این زورگویان معامله گر و بی کفایت را فراهم کرده اند؟ چه کسانی از آنها با قاطعیت دفاع می کنند؟
من مطمین هستم که جواب این سوال ها را همه کسانی که با ورزش سرو کار دارند به خوبی می دانند. بلی، این رهبری معامله گر المپیک است که با کرنش در مقابل صاحبان زور و زر هر خواست آنها را مبنی بر تقرر افراد بی مایه در بخش های کلیدی المپیک بدون هیچ معیاری می پذیرند و زمینه ی تاخت و تاز شان را بر پیکر زخمی ورزش فراهم می سازند.

این به اصطلاح متخصصان ورزش تا دندان به دهن دارند و موی بر سر، دست از سر بی موی دستگاه ورزش بر نمی دارند و با ترفندهای بی بدیل که مشخصه ی کارشان است ورزشکاران را به جان یکدیگر می اندازند و خود مدیریت می کند. هر چند نه از شاخصه های مدیریت آگاهی دارند و نه از ویژگی های یک مدیر خوب.

نویسنده :عبدالطیف احدی

موضوعات مرتبط: ورزش در افغانستان